سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
74
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
كفايت نمىكند . اما اگر گوشش داراى سوراخ يا داغ و يا چاك بوده بدون اينكه از آن چيزى از بين رفته باشد يا احيانا قسمت ظاهرى شاخش شكسته و يا اصلا فاقد شاخ و گوش بوده و از نظر خلقت به همين هيأت متولد شده و يا بيضههايش آب گشته باشد هيچكدام از اين امور عيب و نقص محسوب نمىشود اگرچه خصوص حيوان موصوف به عيب اخير را مكروه است قربانى كنند . قوله : و غيره : ضمير به [ كبر ] عائد است . قوله : من غير ان يذهب منها : ضمير در [ منها ] باذن راجع است چنانچه ضميرهاى در [ ثقبها ] و [ وسمها ] نيز به آن راجع هستند . متن : غير مهزول بأن يكون ذا شحم على الكليتين و إن قل . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : و نيز لازم است كه حيوان قربانى مهزول نباشد . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از مهزول اين است كه اطراف كليه و دستگاه تصفيه ادرار حيوان را طورى پيه گرفته كه باعث لاغرى آن شده باشد اگرچه مقدار پيه كم و ناچيز باشد . متن : و يكفي فيه الظن المستند إلى نظر أهل الخبرة ، لتعذر العلم به غالبا فمتى ظنه كذلك أجزأ ، و إن ظهر مهزولا ، لتعبده بظنه .